Hoorzitting kapverlening camping De Fontein

BORCULO – Een oase van rust en groen, zo wordt de sfeer op de (voormalige) camping door de bewoners omschreven. Met name het aspect ‘groen’ stond woensdagavond 2 juli centraal tijdens de hoorzitting waar bezwaar werd gemaakt tegen de toegekende kapvergunning door de gemeente Berkelland voor 368 bomen.

Door Rob Weeber

Naast de leden van de commissie waren afvaardigingen van de recreanten/huidige bewoners, tezamen met hun advocaat, van de Stichting Leefbaar Buitengebied, van de gemeente Berkelland, als toekenner van de kapvergunning en van de nieuwe eigenaar, vertegenwoordigd door de Metanoia Groep aanwezig.

Recreanten/huidige bewoners
Als eerste werd het woord aan de recreanten/huidige bewoners en hun advocaat gegeven. Deze laatste wees de commissie op de Bomenverordening van 21 november 2023, artikel 3.2, lid a en c. ‘De vergunning kan worden geweigerd indien het belang van verlening niet opweegt tegen één of meer van de volgende waarden van behoud van de houtopstand: a. waarden van milieu en leefbaarheid; c. waarden van landschaps-, stads- en dorpsschoon;’
Met name de leefbaarheid zou volgens de recreanten/huidige bewoners in het geding komen. De toets ten aanzien van die leefbaarheid is enkel en alleen op de omwonenden gericht, en niet op de recreanten/huidige bewoners van de camping, welke volgens hem de facto ook omwonenden zijn. Hij verweet het college van B&W bovendien niet naar de actuele situatie te hebben gekeken bij het verlenen van de kapvergunning.
Een tweede punt van bezwaar was gericht tegen het feit dat alle 368 bomen tegelijk mogen worden gekapt, terwijl het nieuwe bouwplan in drie fases is opgeknipt. Vertraging in het bouwproces betekent dan langere tijd kaalslag op het terrein. De recreanten/huidige bewoners zien derhalve liever een gefaseerde kap. Een woordvoerder van de recreanten benadrukte bovendien dat het bijna ondoenlijk is om te ontdekken welke bomen precies gekapt gaan worden. Zij zouden in plaats van een moeilijk te doorgronden ecologisch rapport van 378 pagina’s liever een merkteken op de betreffende bomen aangebracht zien.

Stichting Leefbaar Buitengebied
De Stichting Leefbaar Buitengebied vroeg zich af waar die haast vandaan kwam om nu al een kapvergunning te verlenen, terwijl er nog veel onduidelijkheden zijn. Het noordoostelijk deel van het terrein heeft volgens de stichting nog een agrarische bestemming en daar is dus een vergunning nodig om dit om te zetten. Ze erkent dat de volgorde van vergunningaanvraag vrij te bepalen is door de indiener, maar anderzijds kan de gemeente ook zelf die volgorde vastleggen. Ze vroeg zich af of de gemeente ook naar de geest van de wet heeft gehandeld. Nadeel voor de recreanten/huidige bewoners evenwel is dat er nog weinig jurisprudentie op dit terrein bestaat.
Ze wees verder op een onduidelijkheid met betrekking tot de twee uitgebrachte ecologierapporten. Op het eerste rapport volgde een vervolgonderzoek dat al na twee dagen een eindrapport kende. Ook vroeg ze zich af of er geen vergunning van de provincie vereist is met betrekking tot de habitat richtlijn. Tenslotte trok ze het argument van de versterking van de biodiversiteit in twijfel. Er worden 368 volwassen bomen weggehaald. Daarvoor terug komen 103 bomen met een stamomvang van 6 cm. De kap van veel
bomen bovendien verstoort ook het bodemleven.

Collegevertegenwoordiging
De gemeente legde uit dat er met de nieuwe eigenaren gesprekken zijn gevoerd over bestemmingsplanwijzing voor herontwikkeling van het terrein. De aanvraag van de kapvergunning dateert van augustus 2024. Deze aanvraag is in april 2025 verleend. Deze ruimte tussentijd was nodig omdat de tekening niet duidelijk was met daarbij de vraag welke bomen er weggehaald zouden worden. Uiteindelijk is er een belangenafweging gemaakt tussen de noodzaak van de bomenkap versus de herontwikkeling van het park. De toestemming voor de totale kap in een keer had te maken met de herinrichting van het park. Het maakt de aanleg van de infrastructuur en de bouw van de huizen makkelijker. De aanhaakverplichting om het natuuronderzoek mee te nemen in de besluitvorming, geldt niet meer.

Speciale aandacht bij de toekenning van de vergunning had het punt ‘zichtbaarheid’, zij het dat die zichtbaarheid van het terrein voor de gehele gemeente/omgeving zwaarder woog dat die van de recreanten/huidige bewoners op het terrein. Teveel uitgaan van die laatste groep zou volgens de gemeente een te subjectieve benadering zijn. Verder wordt er gehandhaafd op de kapvoorwaarde dat er binnen 1 jaar weer aangepland moet zijn.
Wat betreft een vergunning van de provincie, hier is de vergunningaanvrager aan zet en niet de gemeente, Zij heeft slechts meldingsplicht. Tenslotte liet de gemeentelijke ecoloog weten dat de biodiversiteit wel degelijk verbeterd wordt. Twee derde van de bomen die gekapt worden, 368 stuks, zijn exoten, zoals de fijnspar. Daar komen inheemse soorten voor terug. Daarnaast wordt er heel veel struweel aangepland, waaronder 11.000 struiken. Ook de buitenrand (zichtrand) van het terrein moet groen blijven. Het punt van de bodemvernietiging werd ontkend. Exoten hebben weinig bodemleven onder zich.

Metanoia Groep
Met betrekking tot de eenfase-kap geeft men aan dat met name ook Liander daarop aangedrongen heeft in verband met de efficiëntere en veiligere aanlag van de infrastructuur. Verder gaf men aan dat men niet ongenegen is om een aparte website te maken waarom de plannen en te kappen bomen duidelijk vermeld zullen staan. Ook een eventueel merkteken op de te kappen bomen zou kunnen.
Algemeen zien ze de voordelen van een gefaseerde kap niet. De vraag aan de gemeente om iets langer de tijd te nemen met de terugplanteis, zodat de partijen iets beter tot elkaar konden komen, werd doorgeschoven naar de Metanoia Groep. Zij zouden het verzoek moeten indienen, op voorhand gaat het niet gebeuren. De vraag of De Metanoia Groep de kap iets zou kunnen uitfaseren, werd niet direct van de hand gewezen. Denkbaar zou een scenario tussen 1 en 1,5 jaar zijn, mits de groep wel zelf het tempo kan bepalen. Men ageerde wel tegen de beeldvorming dat er ‘maar wat gedaan werd.’ Er liggen wel degelijk concrete plannen.

Tenslotte
De voorzieningenrechter heeft intussen de kapvergunning opgeschort met de plicht een betere belangenafweging te maken tussen de belangen van de huidige bewoners en de nieuwe plannen met de camping. In navolging daarvan verzoeken de recreanten/huidige bewoners om een vernietiging van de toegekende vergunning.
De Stichting Buitengebied vindt de vergunning niet compleet. Er ontbreekt de passieve beoordeling van de provincie met betrekking tot stikstofdepositie. Het is volgens haar bovendien naïef om te denken dat dit in korte tijd kan worden geregeld.

De uitkomsten van de hoorzitting worden aan het college van B&W aangeboden, waarna deze een besluit neemt. Verwacht wordt dat dit een doorlooptijd van zo’n 6 weken heeft. Tot dan blijft de uitspraak van de voorzieningenrechter staan. Daarna is er een bezwaarperiode van nog eens 6 weken. De kap kan pas van start met een onherroepelijke toekenning van de kapvergunning. De tegenstanders zien dit niet snel gebeuren. De weg tot aan de Raad van State bijvoorbeeld is lang.