
Vier leden van CASAR Reddingshonden (van rechts naar links: Cilia Heijting, Gepke Peters, Hans Peters en Miriam Kafoe) en links vrijwillig slachtoffer Hetty Peters voor aanvang van de de training bij Sturris Ruurlo
Reddingshondenvereniging CASAR helpt politie bij urgente vermissingen
MaatschappijRUURLO - Wat hebben Izzy, Tomac, Sylke, Patricia, Snooki, Zoey en Joey met elkaar gemeen? Deze honden komen allemaal in actie tijdens een zondagstraining van CASAR Reddingshonden op het terrein van loonwerkbedrijf Sturris in Ruurlo. Dat doen zij niet alleen, hun eigenaren/hondengeleiders zijn ook van de partij net als enkele vrouwen die vandaag de rol van slachtoffer spelen.
Door Rudi Hofman
Na een verkenningsrondje is het aan Tomac om twee slachtoffers op te sporen. Gepke Peters heeft zich dubbel gevouwen in een tractorband boven op een bandenberg, terwijl Miriam Kafoe achterin een grote afvalcontainer is gaan zitten. Tomac, die een geel dekje en bellen draagt, rent eerst een aantal keren over het terrein en vangt daarna de geur van Gepke op. Als hij haar heeft gevonden, gaat hij bij Gepke zitten en begint aanhoudend te blaffen - dit wordt een verwijzing genoemd. Een voedseldummy is Tomacs beloning. Daarmee weet de hond meteen dat er nóg een slachtoffer gevonden moet worden. Als hij ook Miriam heeft getraceerd, wacht de ultieme beloning: een balletje. Elke hond loopt meestal twee rondes tijdens een gewone training.
Assisteren politie
De vereniging Reddingshonden groep CASAR Nederland is in 2019 opgericht door Cilia Heijting (secretaris), Juul Korff (voorzitter) en Juuls afgelopen voorjaar overleden partner Gerrit Hemmink. De trainingen zijn gericht op het opleiden van eigenaar en hond tot een gecertificeerd en inzetbaar reddingshonden-team. Deze teams komen alleen in actie als de politie assistentie nodig heeft en een alarmering laat uitgaan bij een vermissing. In de praktijk gaat het om urgente vermissingen van bijvoorbeeld mensen in geestelijke nood of met geheugenproblemen.
Voordat een hondengeleider en reddingshond inzetbaar zijn, moeten zij eerst slagen voor het examen vlaktezoeken (er is ook een examen puinzoeken) van Stichting Inzet reddingshond Nederland (SIN). Vervolgens moet het team een positieve beoordeling krijgen tijdens een landelijke SIN-oefendag met alle gecertificeerde hondengeleiders en buddy’s van aangesloten reddingshondengroepen. Elke 2,5 jaar moet een reddingshonden-team opnieuw een certificeringsexamen afleggen.
Belangrijke rol buddy
Bij een inzet op verzoek van de politie krijgt een reddingshonden-team een buddy toegewezen. Die is verantwoordelijk voor de communicatie met de commando post. De buddy weet om te gaan met kompas en portofoon en kan bij het vinden van de vermiste eerste hulp verlenen. Net als de hondengeleiders zijn ook de buddy’s bevlogen vrijwilligers.
Hans Peters, de eigenaar van reddingshond Izzy, is net als zijn dochter Gepke sinds twee jaar lid van CASAR. Hij vertelt dat de leden vrijwel elk weekend en ook geregeld op een doordeweekse avond trainen op uiteenlopende locaties. Die bevinden zich grofweg in de driehoek Ruurlo - Hellendoorn - Hengelo maar ook wel eens daarbuiten. Enkele meerdaagse trainingen in het buitenland staan ook jaarlijks op het programma. Bijzonder is de training op een nagebootste ramplocatie nabij Parijs, die eind september/begin oktober plaatsvindt. Hier is onder meer zogenaamd een vliegtuig op een school beland en zijn een McDonald’s en een hotel ingestort. Dergelijke apocalyptische omstandigheden maken de leden van CASAR in werkelijkheid gelukkig niet mee.
Gepke Peters is penningmeester van CASAR en eigenaar van de enkele maanden oude pup, Snooki. Gepke hoopt Snooki op te kunnen leiden tot gecertificeerd reddingshond. “Mijn vorige hond was al bijna klaar met de opleiding, maar lag helaas niet goed in onze groep honden. Zij is daarom naar een andere vereniging gegaan.” Een opleidingstraject duurt gemiddeld ongeveer twee jaar.
Bij trainingen is het belangrijk, zo legt Cilia Heijting uit, dat de slachtoffers afwisselend man, vrouw (jong en oud) en kind zijn. De culturele achtergrond is ook belangrijk. “Iemand met een Aziatische achtergrond heeft voor een hond een heel ander geurbeeld dan bijvoorbeeld iemand uit Suriname. Maar ook iemand met diabetes heeft een afwijkend geurbeeld.”
Trainingslocaties gezocht
Gepke Peters geeft tot slot aan dat CASAR continu op zoek is naar geschikte oefenlocaties. “Het is namelijk best lastig om trainingslocaties te vinden en misschien weet iemand die dit leest wel een goede locatie.” Wie de vereniging hiermee denkt te kunnen helpen, kan een mail sturen naar: info@rhgcasar.nl.











