Overgoor stopt met gerust hart als voorzitter BZC
SportBORCULO – Hij werd onlangs tijdens het jaarlijkse Galgenveldtoernooi al gehuldigd voor zijn inzet als voorzitter van Schuurman-BZC, Ronnie Overgoor. Maar hij is nog een paar maanden in functie, want pas tijdens de algemene ledenvergadering in november draagt hij het stokje over aan zijn opvolgers Geert Dieperink en Mike Dibbelink.
Door Bart Kraan
Dit doet hij in de wetenschap dat het ‘zijn’ vereniging in bestuurlijk opzicht weer goed gaat. Het bestuur van BZC bestaat namelijk nu uit negen mensen en niet meer uit de twee dan wel drie, zoals Overgoor dat in zijn tweede en laatste ambtsperiodes van drie jaar gewend is geweest. Dit tot zijn grote vreugde. ‘’Ik neem met een gerust hart afscheid als voorzitter, door het grotere bestuur is de continuïteit van de club gewaarborgd.’’
Gezien zijn betrokkenheid bij BZC en het feit dat hij ‘slechts’ zes jaar bij de vereniging aan het roer heeft gestaan, had Overgoor in functie kunnen blijven. Hij vond het echter tijd om te stoppen en ruimte te geven aan een nieuw bestuur. ‘’Ik had nog wel een aantal jaren meegekund, maar na twee keer drie jaar is het tijd voor verjonging en bestuurlijke vernieuwing. BZC moet richting de toekomst kijken, er is een andere organisatie nodig met een groter bestuur, dat dichter op het bad zit. BZC is van en door de leden. Het was mijn wens om mensen die in het water liggen ook kadertaken te laten doen. Dus spelers in het bestuur. Ik vind dat mensen die de club het beste kennen, die moeten runnen.’’
Overgoor heeft zich dit seizoen dan ook nadrukkelijk gericht op de uitbreiding van het bestuur. Naar aanleiding van de algemene ledenvergadering van vorig jaar hebben enkele leden zich aangeboden om te helpen en is de de werkgroep Toekomst BZC gevormd, die naast Overgoor bestond uit Geert Dieperink, Mike Dibbelink, Meike Horst en Margot van der Heide. Die werkgroep maakte een verenigingsanalyse, die duidelijk maakte waar BZC behoefte aan had. Dat was vooral mensen die diverse bestuurstaken voor hun rekening nemen, zoals het het voorzitterschap, het penningmeesterschap, begeleiden van de feestcommissie, het opzetten van de pr en communicatie, het vertegenwoordigen van de jeugd en het vertegenwoordigen van het waterpolo. De werkgroep kwam vervolgens met het idee om tijdens een zogeheten Super Saturday, met thuiswedstrijden van het eerste heren- en het eerste damesteam, leden te vragen of ze wat wilden doen voor de vereniging. ‘’We hebben alle leden, van de jeugd van zwemwijs tot en met de masters, uitgenodigd om gezamenlijk die wedstrijden te bekijken, met een buffet en consumptiebonnen om iets te drinken te kunnen halen. Iedereen is geweest, het was hartstikke gezellig. We hebben toen bierviltjes uitgedeeld, met op de ene kant ‘’We want you voor de toekomst van BZC’ en op de andere kant de vacatures die we hadden en ruimte voor namen en telefoonnummers. Dat heeft heel veel kandidaten opgeleverd. Als werkgroep hebben we gesprekken gevoerd met iedereen die zich had aangemeld en daarna alles rond gemaakt.’’
De actie met de bierviltjes leverde echter niet de gewenste kandidaat voor het voorzitterschap op. ‘’Uiteindelijk hebben Geert en Mike zichzelf voorgedragen. Vanuit de werkgroep is ook de nieuwe structuur verder ingevuld, waardoor we nu coördinatoren hebben voor onder meer onze activiteiten bij de Zwarte Cross, het carnaval, de sponsors en de toernooien. En we hebben nu een bestuur van negen mensen, van wie er drie in het dagelijks bestuur zitten.’’
Uitdaging
Overgoor accepteerde zes jaar geleden het voorzitterschap van BZC op verzoek van penningmeester Hans Arendshorst. ‘’Ik was toen net vanuit Amsterdam weer terug verhuisd naar Borculo. Tijdens het Septemberfeest vroeg Hans me op voorzitter te worden. Ik wilde die uitdaging wel aangaan, want ik had een aantal uitgesproken ideeën.’’
Het belangrijkste was om het warme familiekarakter dat hij bij BZ&PC (dat in 2011 met EWR uit Eibergen, Roderlo uit Ruurlo en NZC uit Neede in BZC was opgegaan, BK) gewend was, ook bij BZC erin te krijgen. Voordat Overgoor echter met de uitvoering van zijn ideeën kon beginnen, sloeg corona toe en ging alles op slot. Behalve voor het eerste herenwaterpoloteam dat toen nog actief was in de eredivisie, het hoogste nationale niveau. ‘’Dat was topsport, zodoende kreeg dat team dispensatie en mochten dat trainen en wedstrijden spelen. De thuiswedstrijden werden gestreamd, met medewerking van een commentator en een cameraman. Voor de livestreams van de uitwedstrijden zorgde de thuisclub. De jeugd mocht overigens op het Galgenveld wel trainingen op land afwerken.’’
Na corona ging Overgoor met zijn ideeën aan de slag. De jaarlijkse feestavond keerde terug en BZC kreeg als resultaat van een Rabobank Clubrapport de beschikking over Wilco van de Vosse. Die richtte een werkgroep op die bestond uit vertegenwoordigers van alle geledingen van de vereniging. Die ging fanatiek aan het werk, onder meer door een ledenraadpleging te houden en een workshop over kernwaarden van de club te organiseren. Die laatste met als thema: ‘Wat brengt ons als vereniging samen?’ De belangrijkste conclusie, aldus Overgoor, was om zoveel mogelijk spelplezier te hebben. ‘’Want prestaties volgen spelplezier. Als je plezier in het water hebt en er voor elkaar bent, komen de prestaties vanzelf.’’
Belangrijkste gevolg van die koerswijziging was de wijziging in status van het eerste herenwaterpoloteam, dat van 2010 tot en met 2014 vier keer op rij landskampioen werd en in 2011 bovendien de beker won. Die ploeg werd niet langer met alle egards behandeld, maar als gewoon onderdeel van de vereniging beschouwd. ‘’Heren 1 bedreef topsport en had een eigen topsportcommissie. De vraag was of dat team min of meer een eigen vereniging was of onderdeel van BZC moest zijn. Het was onze wens dat heren 1 maximale steun uit de vereniging zou krijgen. Of je nu recreatief of prestatief speelt of topsport bedrijft, maakt niet uit. De club is er voor iedereen.’’
Juist toen liep het eerste herenwaterpoloteam van BZC tegen haar sportieve beperkingen aan. De ploeg had zich ternauwernood in de eredivisie gehandhaafd, maar de club besloot vrijwillig in de tweede divisie te gaan spelen. ‘’We hadden niet meer de spelers en het kader. En er was geen doorstroming vanuit de jeugd. Toen hebben we gezamenlijk, in samenspraak met de spelers, de knoop doorgehakt.’’
Overgoor is van mening dat BZC heel behoorlijk op weg is om een echte familieclub te worden. Waar iedereen wordt gewaardeerd en gehoord. ‘’Als blijk van waardering hebben we alle spelende leden een shirt en alle leden een handdoek met logo gegeven.’’
Oliebollen
Nadat Overgoor in november is gestopt als voorzitter, blijft hij actief voor BZC. ‘’Op de achtergrond blijf ik kennis overdragen en het bestuur ondersteunen. En ik help tijdens toernooien. Vandaag (zaterdag tijdens het jeugdtoernooi in zwembad Het Galgenveld, BK) heb ik opruimdienst en vorig weekeinde (tijdens het Galgenveldtoernooi, BK) heb ik bardienst gedraaid en heb ik geholopen bij de ingangscontrole. En ik blijf betrokken bij de oliebollenactie van BZC. We werken daarbij sinds drie jaar samen met muziekvereniging Volharding, waar ik speel. Die oliebollen worden gebakken op apparatuur van BZC, maar we verkopen ze gezamenlijk. BZC bij de Plus-supermarkt in Ruurlo, Volharding bij de Plus-supermarkt in Borculo. Dat is een mooi voorbeeld van noaberschap, waar ik heel trots op ben.’’
