Kermis op de Hassinkhof

BELTRUM - Locoburgemeester Joost Olthof: “Hier zitten de voormalige wagenbouwers. Hier zit de oorsprong van deze prachtige traditie.” ‘Wil je je ogen écht goed de kost geven? Zoek dan een mooie plek langs de route en neem de tijd om alle details van de corsowagens in je op te nemen,’ aldus de Festunique-pocketguide die alle Beltrummers in de bus kregen afgelopen week. Voor de bewoners van De Hassinkhof is dat perfect geregeld. Zondag zes september rond 14.00, de begintijd van de optocht, zijn bijna alle stoelen die voor hen aan de Dorpsstraat zijn gezet bezet.

Door Mirjam van Erp

Zichtbaar genietend kijkt het publiek samen met familie naar het fleurige spektakel. Ook wordt er flink mee geklapt met Muziekvereniging Concordia die even stilhoudt voor een speciale aubade. “Dat doen ze elk jaar”, vertelt Ellen Beurskens, medewerker voeding en dienstverlening van de Hassinkhof na afloop. “We vinden het trouwens sowieso belangrijk om de actualiteit op de voet te volgen en zo mogelijk binnen te halen. Zo hebben we afgelopen zaterdag een bloemenpaneel gemaakt met ons allen, samen met vrijwilligers. Op vrijdag hebben de kinderen van de basisschool hier tegenover daar al mee geholpen. En op maandagochtend houden we het traditionele vogelgooien.”
Op maandagochtend tijdens de koffie met een kermisgebakje zijn de bewoners over het algemeen lovend over de corsowagens. “De bison. Met al die kleuren. Zwarte lijnen met fel ingekleurde vakken, heel creatief en uitgesproken.” “De fatbike. Een goed en actueel ontwerp.” “Dikkertje Dap. Een origineel idee, en erg leuk met die rode laarsjes en suikerklontjes. Live acting is ook belangrijk en dat deed deze groep heel goed.” “Die laatste, die was wel wat luguber maar ook behoorlijk indrukwekkend”. De corso-expertise op de Hassinkhof verschilt niet veel met de bevindingen van de vakjury. En dat is niet raar, want hier zitten de mensen die de eerste corso’s hebben georganiseerd. Hier zit de jarenlange ervaring. De corsoverhalen worden vandaag mooi gemêleerd door de verhalen over de eerste kermis op de wei in het midden van het dorp.
Na de koffie begint het vogelgooien. In de kapel, zittend op stoelen in de kring. “Het gaat er niet om de werkelijkheid na te bootsen” vertelt vrijwilliger Wilma Assinck. “Het gaat erom dat we dingen gezamenlijk doen en dat iedereen die het wil daaraan mee kan doen.” Ze deelt zachte ballen uit, die in vrolijke kleuren zijn gebreid. Iedereen mag een formaat kiezen. De vogel, van zwaar karton en kunstig versierd met roze boa-veren, staat in het midden van de kring op een verhoging.

Charlotte Willemsen, medewerker welzijn, leidt het spel en na een paar even gezellige als hilarische oefenrondes gooien Johanna Berkelder en Riek Maarsen de vogel van zijn voetstuk. Eerst is er een bloemetje voor de twee koninginnen van vorig jaar: Agnes Bleumink en Trees Groot Severt. Aansluitend worden de nieuwe koninginnen toegezongen op het buitenterras onder het genot van een lekker drankje. “Ein prosit!”
Na even gezellig napraten komt Muziekvereniging Concordia de bewoners op een kort concert trakteren. Ook de Bielemannen en de vaandelzwaaiers zijn van de partij. Joost Olthof, locoburgemeester van de gemeente Berkelland, huldigt de koninginnen en houdt een fijne toespraak. “Hier zitten de voormalige vrijwilligers, wagenbouwers, ontwerpers. Zo dadelijk gaan we op het kermisterrein de prijzen uitreiken en we beginnen dan met de kinderen. De jongste wagenbouwers. En kijk toch hoe mooi het allemaal in elkaar overloopt. De traditie blijft, wordt doorgegeven. Prachtig toch!”